دونالد ترامپ: ناامیدی از سوپرقهرمانان و پناه بردن به ژوکر
اینک مدتی است که اوضاع به همریخته و خصوصا تبعات منفی حضور امریکا در گوشه و کنار کرۀ زمین رؤیای نجات جهان را نیز عقیم و وقایع دهشتناکی همچون یازده سپتامبر، ترس امریکا از جهان را بیشتر و بیشتر کرده است.
دربارۀ پدیدۀ عکاسی سلفی و رواج آن
همیشه «من» در سفر به نواحی مختلف عکس میگرفت؛ «من و برج ایفل»، «من و میدان نقش جهان»، «من و ضریح حضرت رضا» و … . طبیعی هم بود که «من» بخواهد از امور معرفه و معتبر، کسب اعتبار کند و بدینسان از نکرگی نجات پیدا کند.
دشمنی با «ایران بودن ایران» و «ایرانی بودن ایرانی»
عصر حجر یا عصر سنگ از جهات بسیاری در باستانشناسی اهمیت دارد؛ عصر سنگ و خصوصاً دوران نوسنگی یکی از بزنگاههای مهم تاریخ حیات بشر است؛ چرا که آغازگاه تحولی روانی در جوامع بشری است که میتوان همان «آگاه شدن» دانستش. عصر حجر برای ساکنین این فلات یک خاطره دور است چراکه انقلاب نوسنگی در ایران رخ داد و این منطقه یکی از نخستین سرزمینهایی است که خاستگاه شعور بشری بود.
دَریاب «وقت» و دُریاب
رویدادهای یک هفته را که مرور میکنیم بسیار متنوع است؛ از ماجرای تحریم قطر تا بازی والیبال ایران و صربستان، حملۀ خونین داعش به تهران و راهیابی ایران به جام جهانی فوتبال بگیریم تا مسائل جزئی دیگر که میآید و سپری میشود و ما احساس میکنیم این اتفاقات تا زمانیکه مشمول مرور زمان نشده یا به عبارت دیگر «کهنه» نشده، جزئی از تاریخ نشده است.
بیرودربایستی با آنانکه رأی نمیدهند!
برخی تبعیدیان خودخواسته به حاشیه، شاید یگانه کار فاعلانهشان، انصراف دادن از فعالیتهای سیاسی و اجتماعی و رفتن به زندانِ تاریک حاشیهنشینی باشد؛ آنان روزگاری یک قدم فاعلانه به سمت انفعال برداشتهاند و به خاطر همین یک تصمیم، تا آخر عمر خود را فاعل میپندارند و متوجه ابتلای درازمدتشان به انفعال نیستند.