«اندرونی» و «بیرونی»

ایرانیان با تفکیک این دو فضا همواره خواسته‌اند در «اندرونی» موجودیت خویش را حفظ کنند و در «بیرونی» به نحوی شایسته امکان ملاقات و تعامل با «دیگران» را فراهم کنند. زندگی در «اندرونی» و «بیرونی» قواعد و شئون خاص خود را دارد؛ اندرونی عرصۀ خودمانی و بی‌تکلفی است و بیرونی عرصۀ آراستگی و آبروداری.