آرزوهایی بافته شده در هیئت گلیم
همین رودها در دشت رفتار دیگری دارند؛ ردشان را که میگیریم هر چه پایینتر میآیند عمق و آرام و قرار بیشتری پیدا میکنند. گویی در طول این مسیر پرپیچ و خم درس گرفته و پختهتر شدهاند و سلوکشان به سالخوردگان شبیهتر شده است؛ پیچیدهتر میشوند و رندانه آنچه دارند را پنهان میکنند و سفره دلشان باز نیست و درونشان را نمیبینیم، چراکه آرامش آب آنرا به «آبگینه» یا «آینه» نزدیک میکند.
کوچ: سرودن حماسۀ زندگی
در کتاب زمین انسانها سنت اگزوپری هنرمندانه حماسهای را به تصویر کشیده است؛ صحنۀ کوچ مرغابیان وحشی در موسم مهاجرت. وقتی این مرغابیان به پرواز درمیآیند در سرزمینهایی که زیر بالهایشان گسترده میشود آشوبی عجیب پدید میآورند.