زیرزمینهای تهران
در سنتِ معماریِ ایرانی همهجانبهنگری اصلی بدونِ استثناست. معماران تلاش میکردند با یک تیر همۀ نشانهها را هدف قرار دهند و کارشان را از همه وجوه معنادار کنند. به این اعتبار زیرزمین نیز به مثابهِ یک عنصرِ ساختمانی عملکردهای مختلفی داشته، و پاسخهایی به اقتضائاتِ محیط طبیعی میداده است.