آرزوهایی بافته شده در هیئت گلیم
همین رودها در دشت رفتار دیگری دارند؛ ردشان را که میگیریم هر چه پایینتر میآیند عمق و آرام و قرار بیشتری پیدا میکنند. گویی در طول این مسیر پرپیچ و خم درس گرفته و پختهتر شدهاند و سلوکشان به سالخوردگان شبیهتر شده است؛ پیچیدهتر میشوند و رندانه آنچه دارند را پنهان میکنند و سفره دلشان باز نیست و درونشان را نمیبینیم، چراکه آرامش آب آنرا به «آبگینه» یا «آینه» نزدیک میکند.