درباره‌یِ منوچهر عسگری‌نسب 

 در بدو ورودم به صداوسیما صمیمیتی با هم یافتیم. تازه‌وارد بودم و در جستجوی چهرۀ آشنایی او را یافتم و اسباب آشنایی‌ام با چم‌وخم‌های فضای جدید همو بود. به تدریج این مراوده از تلویزیون به سینما کشیده شد. اوایل سال ۱۳۶۲، وقتی تلویزیون را به قصد سینما ترک کردم ارتباطم با او قطع نشد. او هم مایل بود که تجربیات حرفه‌ای در سینما را شروع کند و به همین بهانه با بنیاد فارابی رفت و آمد داشت.