خانۀ پدری کجاست؟
خانۀ پدری آنجایی است که وقتی واردش میشویم و در را پشت سر میبندیم نفسی به راحتی میکشیم. گویی در اینجاست که احساس میکنیم از سرگشتگی و اضطراب نجات پیدا کردهایم. خانۀ پدری مرجع و پناهگاه است. از آن لحظهای که پا از خانه بیرون میگذاریم هرقدر نامطمئن از اینکه در آن روز به کجا خواهیم رفت و دست روزگار چه برایمان تدبیر کرده است امیدوار به بازگشت به این خانهایم.
«خانۀ پدری» چند میارزد؟
برای زندگی کردن و خوب زندگی کردن، کافیست زمینهها و جایی بودنها را به یاد بیاوریم. جایی بودن باطلالسحر سوداگری است. اصلا لازم نیست جایی را جایی کنیم. جایی شدن هر جا از ید ارادۀ ما و عمر ما خارج است. خوشبختانه در سرزمینی کهن زندگی میکنیم که هیچ جایش نیست که بالاصاله «جایی» نباشد.