درباره فیلم محمد رسولالله اثر مجید مجیدی
وقتی به تاریخ سینمای ایران مراجعه کنید میبینید که ما همواره همین کار را کردهایم. سینما در اروپا اختراع شده ولی وقتی به ایران آمده عملا انگار یک بار دیگر این پدیده را اختراع کردهایم. یعنی یک بار دیگر بازتولیدش کردهایم. این بازتولید هم به مفهوم تکنیکال است، هم به مفهوم بیان سینمایی، الگوهای ساخت و معانی دیگر. الان در خارج از کشور سینمای بعد از انقلاب ایران را به چه چیزهایی میشناسند؟
تارکوفسکی، سینمای دینی با مضمون معنوی، و دهه شصت
قبل از انقلاب فیلمِ هندی در ذهن مردم مساوی بود با آثار راج کاپور و امثال آن. اما ما تصمیم گرفتیم آثار فیلمسازهایی مثل ساتیا جیترای، میرنال سن، و شیام بنگال را مطرح کنیم. در واقع سعی کردیم به سینمای واجد ارزش کشورهای دیگر بها بدهیم.
فیلم محمد رسولالله
محمد رسول الله اولین فیلم بزرگ و جدیای بود که درباره تاریخ صدر اسلام ساخته شد. تا پیش از آن جوامع مسلمان عموما از طریق روایتهای شفاهی و مکتوب، وقایع صدر اسلام را در ذهنشان بازسازی کرده بودند.
درباره یه حبه قند
همه فیلمهایی که در ایران ساخته میشود بالاخره از وضعیت فرهنگی کشور متاثر است. به یک عبارت، این فیلمها را میشود به دوگروه تقسیم کرد: فیلمهایی که مظهر بیماریهای فرهنگ ایرانی هستند و فیلمهایی که مظهر فرهنگ ایرانی هستند که خود این گروه دوم دو دسته میشود: دسته اول فیلمهایی که بدون اینکه بخواهند، مظهر فرهنگ ایرانی هستند؛ یعنی به واسطه اینکه در این اتمسفر ساخته میشوند، خودبهخود این کار را انجام میدهند و مظهریتشان خودآگاه و ارادی نیست.
سیمخاردار در برابر سیل
در ایران از ابتدای ورود سینما تا سال 57 مجموعا چیزی بالغ بر 1200 تا فیلم ساخته شد. در بین این 1200 فیلم کمتر از 120 تا فیلمهای قابلتوجه و جدی بودند. فیلمهایی که امروز اگر یادی از سینمای قبل از انقلاب میشود اسم آنها میآید.