چرا انتخابات در سینمای ایران جایی ندارد
فیلمسازی و سینمای ما در عین حال که به موضوع انتخابات نپرداختهاند به خیلی از موضوعات هم توجهی نداشتهاند و فقط این موضوع نیست که مورد بیتوجهی قرار گرفته است. این موضوع به احوالات فیلمسازی بازمیگردد.
آنها اهل تفرقهاند ما اهل وفاق بودیم
از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی همواره دو تلقی وجود داشته؛ یکی وزارت فرهنگ است و دیگری وزارت ارشاد است، پیش از این هم گفتهام در دورانی که تلقی مدیریتی وزارت فرهنگ است شاهد رونق عرصه فرهنگ بودهایم. در دورانی که تلقی مدیریتی، وزارت ارشاد است شاهد افول عرصه فرهنگ بودهایم. این رفتارها زمانی که در مناصب فرهنگی بودیم بیرون از حوزه مدیریتی بود و خارج از حوزه مدیریتی سعی میکردند که فشار بیاورند.
اندکی صبر…
شاید بتوان گفت سینما در عرصه تولید در قیاس با هر محصول دیگر صنعتی، باید برای هر فیلمی یک خط تولید مجزا ایجاد شود. اگر خط تولیدی صنعتی برپا شود چند هزار محصول را به وجود میآورد اما در عرصه سینما این خط تولید در راستای به وجود آوردن تنها یک فیلم سینمایی است. باید در سینما اَبر و باد و مه و خورشید و فلک دست به دست هم بدهند تا امکان تولید یک فیلم فراهم شود. همیشه در سینما تعداد متغیرها بیشتر از امور ثابت است که ناگزیر این موضوع سبب میشود سینما به سمتی برود که برای آن یک مدیریت بحران تعریف شود.
جشنواره فجر را بهتر است خانه سینما برگزار کند
در کشورهایی که سینما دارند، جشنواره فرصتی است برای سنجش حاصل فعالیتهای سینمایی یک کشور با معیارهایی غیر از گیشه. در آن زمان چون محور سیاستگذاریهای ما تولید بود، اولویتمان هم رونق تولید بود. طبیعی بود که جشنوارهای داشته باشیم که حاصل فعالیتهای یک سال سینمای ایران را بر مبنای معیاری غیر از گیشه ارزیابی کند و به وجوه هنری و فنی فیلمها اهمیت دهد.
سینمای اخلاقی همان سینمای دینی است
سینمای جدی قبل از انقلاب تحت تأثیر موج سینمایی که خصوصاً در کشورهای جهان سوم وجود داشت بیشتر یک رویکرد اجتماعی و سیاسی داشت. آنزمان، موجی که در سینمای متفاوت جهان سوم جریان داشت دغدغه دینی به چشم نمیخورد. برای همین شما نمیتوانستید انعکاسی از آن را در سینمای ایران ببینید.
سیمخاردار در برابر سیل
در ایران از ابتدای ورود سینما تا سال 57 مجموعا چیزی بالغ بر 1200 تا فیلم ساخته شد. در بین این 1200 فیلم کمتر از 120 تا فیلمهای قابلتوجه و جدی بودند. فیلمهایی که امروز اگر یادی از سینمای قبل از انقلاب میشود اسم آنها میآید.
دیروز و امروز سینمای کودک و نوجوان
من خیلی با تعبیر «مهندسی فرهنگی» موافق نیستم و به جای آن «مدیریت فرهنگی» را به کار میبرم. درواقع در مدیریت فرهنگی ما تلاش میکنیم در زمین حاصلخیز عرصۀ فرهنگ و هنر زراعت اتفاق بیفتد. آنزمان با توجه به اینکه بافت جمعیتی ما یکی از جوانترین جوامع دنیا را تشکیل میداد و ما در کشورمان نیز قبل از انقلاب یک سابقه در زمینه تولید فیلمهایی در حوزۀ کودکان و نوجوانان داشتیم، بنابراین موضوع حکایت از آن میکرد که توانایی و زمینه برای پرداختن به چنین فیلمهایی وجود دارد. ولی در صحنۀ سینمای حرفهای اساس این باور وجود نداشت.
معماری سینما، بنّایی سینما
به خاطر دارم از برنامهریزی طرح کلی سینما در سال 1362 فارغ شده بودیم و داشتیم مقدمات اجرای این برنامه را پیگیری میکردیم که یک روز جمال امید و مرحوم ریپور آمدند که باید هر چه زودتر درباره جشنواره کاری کرد و طبق روال معمول دنبال این بودند که مقررات جشنواره را به شکل آگهی منتشر کنند. برنامههایی که برای سینما داشتیم و حول چند محور بود و تلاش میکردیم هر چیزی را که مربوط به سینما میشد، با این محورها بسنجیم.